Çin’in güneyindeki Hainan Eyaleti’nde yer alan Tanmen kasabası sakinlerinin nesillerdir süregelen deniz yolculukları ve kayıpları CGTN yapımı bir belgeselle kayda geçirildi. Yapım, Güney Çin Denizi kıyısında geçimini balıkçılıkla sağlayan yerel halkın değişen pratiklerini ve aile bağlarını anlatıyor.
Tanmen’de yaşayan Fu Yuhua’nın eşi Su Xianli, 1975 senesinde 30 kişiyi taşıyan bir balıkçı teknesinin kaybolması sonucu hayatını kaybetti. Eşinin elinde kalan tek fotoğrafını saklayan Fu Yuhua, o günleri şu sözlerle dile getiriyor:
“Üç çocuğum da o zamanlar daha küçüktü. Zaten babalarını kaybetmişlerdi. Annelerini de kaybederlerse ne yaparlardı?”
Babasını beş yaşındayken yitiren Fu’nun oğlu Su Biaowei de büyüyünce balıkçılık mesleğini seçti. Su denize açıldığında kıyıda bekleyen eşi Lu Chunxiang da benzer bir kayıp yaşamıştı; babası da aynı deniz felaketinde can vermişti. Lu Chunxiang durumu şöyle belirtiyor:
“Onun için elbette endişeleniyorum, özellikle de hava kötü olduğunda veya deniz hırçınlaştığında.”
Bölgedeki denizciler asırlar boyu geleneksel seyir yöntemlerini kullandı. Büyükbabasıyla 13 yaşında denize açılan ve 2021 yılında yaşamını yitiren Su Chengfen, uydu öncesi döneme ait Genglubu isimli geleneksel navigasyon kayıtlarını korumuştu. Su Chengfen geçmişte şu açıklamayı yapmıştı:
“Belirli bir resife giderken hangi rotayı izleyeceğimizi bilmek istersek Genglubu’ya göz atmamız yeterli.”
Günümüzde av miktarlarındaki düşüş ve genç kuşağın mesafeli duruşu nedeniyle Jinqing Adası’ndaki balıkçılar operasyonel yöntemlerini yeniliyor. Küçük tekneleri açık denizlere taşımak üzere daha büyük tonajlı gemiler kullanılırken, adalara mal tedariki de sağlanıyor. Bölgede taşımacılık yapan Feng Ping değişimi şu sözlerle ifade ediyor:
“Yelken açtığımız deniz çok değişmedi. Ama insanlar değişti.”
Tüm bu tanıklıklar, beş ayrı öyküyü barındıran The Sea We Call Home (Yuva Adını Verdiğimiz Deniz) belgeselinde bir araya getirildi. Çocukluğunda annesiyle tekneleri gözleyen Wang Zhenzhong, bekleyiş sürecini ve aile yapısını şu ifadelerle aktarıyor:
“Ufukta küçücük bir nokta gördük ve yavaşça büyüyordu. Bir tekne geri dönüyordu. Ama balıkçı barınağına ulaşınca bizimki olmadığı anlaşıldı. O yüzden beklemeye devam etmek zorunda kaldık.”
“Erkekler engin denizlere açılır. Bunu kendi yuvaları için yaparlar. Kadınlar da onları bekler ve çocuklarını büyütürler. İşte yuva budur. Büyüyünce çocuklar da babalarının izinden giderler. İşte bu da yuvadır.”
